ทำไปเรื่อยๆ คิดไม่ค่อยออก ไม่ได้หายไปไหน เพียงแต่ไม่รู้จะอัพอะไร แต่เห็นของคนอื่นแล้วชื่นใจแทน ทุกคนเจ๋งมาก ทำกันสุดๆ สู้สุดชีวิต กดคีย์บอร์ดแต่ละทีน้ำตาแทบไหล เพราะไม่รู้พิมพ์อะไร ได้แต่นึกเบื่อตัวเองที่ไม่สามารถทำอะไรได้ดั่งใจ สักพักก็เริ่มดีขึ้น ก็เลยคิดว่า เอาว่ะ สู้เว้ย แต่แม้งยากว่ะ จะเริ่มยังไงดีล่ะ การทำงานที่ผลงานออกมาเป็นกลางมากที่สุดนั้นช่างยากเหลือเกิน แต่ก็ทำไปเรื่อย คิดอะไรออกก็ใส่
ซีเควน คำๆนี้จะติดตรึงไปจนชีวิตเราจะหาไม่ สู้เว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
วันจันทร์ที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2550
วันอาทิตย์ที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2550
ให้ไวๆ

ตั้งแต่เริ่มทำงานก็พยายามถ่ายหลายๆเรื่องราวเพื่อให้ตรงตามจุดประสงค์ของงานมากที่สุด ผมคาดว่าจะใช้การดึงความสนใจกันไปมาระหว่างจอสองจอ โดยคำนึงถึงว่าอะไรบ้างที่จะทำให้สนใจได้ ทั้งเรื่องสี รูปทรง ความเป็นปัจจุบัน ผู้หญิง เทคโนโลยี เรื่องลับๆ ท่าทางตลกๆ การเล่นดนตรีสด เกมส์ ซึ่งทั้งหลายเหล่านี้จะเป็นเรื่องราวที่จะนำเสนอ แต่ละอันจะพูดถึงเรื่องที่ต่างกันออกไปเพื่อความหลากหลายและยิ่งเรื่องราวต่างกันออกไปก็ทำให้เป็น
การเอื้ออำนวยต่อการดึงความสนใจ เพราะพอผู้ชมกำลังชมเรื่องราวแรกที่ดำเนินอยู่นั้น ผมก็จะนำเสนออีกเรื่องราวหนึ่งที่มีน้ำหนักและความน่าสนใจมาเพื่อดึงความสนใจ และหลายๆเรื่องราวก็เป็น S.Q. เช่นกัน และบางอันก็เหมือนกับว่าอำนวยต่อกันและกันอยู่แล้วด้วยจุดประสงค์ของงานที่ต้องการดึงควาสนใจ เพื่อการทำลายซีเควนนั้นและก่อเกิดซีเควนใหม่
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)